maandag 18 september 2017

tussendagje

Gisterenochtend was het heerlijk koud en zowaar droog.. Dikke trui aan en muts op. Ik fietste een grote ronde onder een sterrenhemel met klein maansikkeltje. Heerlijk was het. Het bleef zonnig weer. Wat voelt dat dan meteen anders. Ik wordt niet snel somber van grijs weer. Maar bij een zonnige ochtend begin ik wel vanzelf te glimlachen.
's Middags ging de telefoon "Zijn jullie thuis en is het lekker in de tuin.?". De rolstoel kan zo moeilijk het huis in, maar de tuin in gaat prima. Zo zat ik onverwacht een tijd buiten in het zonnetje. Mijn wangen gloeiden er van.
Helaas vergat ik het restantje bramen te plukken. Ik ga nu snel oogsten, want er komt opnieuw een heleboel regen aan.

zaterdag 16 september 2017

drup,drup

De regen gooit roet in het eten/ de plannen. Mijn man is nog even terug naar bed en niet op de motor gestapt. Ik hoop op nog een droog half uurtje. Misschien dat er enthousiaste mensen met rommel in de tuin staan. Want het is rommelroute vandaag.
Viel vorige week de rommelmarkt in het water, helaas werkt het weer ook bij de rommelroute niet mee. Jammer voor alle voorbereidingen van de mensen.
Van dit weer krijg ik zin ,om iets lekkers te bakken. En natuurlijk op te eten. Maar ik bedwing me. en houd het bij een notencracker en een extra kopje thee.
Vanochtend zette ik even de kachel aan. Om mijn natte muts en jas te drogen en het behaaglijk te maken in de keuken. Een kaarsje aan bij het ontbijt. Naar de radio luisteren en horen, dat het langdurige regen wordt bij een temperatuur van 15 graden.. Een wonderlijke maand september dit jaar.

 
Ik zag uit het raam, dat de overbuurvrouw boeken verkocht vanuit hun garage. Misschien, dat er meer overdekte verkoop zou zijn. Ik trok mijn regenpak aan en besloot toch een ronde te doen. Inderdaad, hier en daar stonden mensen te kleumen in garages, onder partytenten of zeilen aan de gevel. Maar er was nog niet de helft van het aantal adressen van vorig jaar. Als het straks droog wordt, misschien nog even kijken
 
 

donderdag 14 september 2017

nieuwe gewoonte

Het is een nieuwe gewoonte geworden van Merle en het buurhondje. Spelen om een uur of half tien. Soms loopt Merle naar hiernaast, om haar maatje te halen. Dan stormen ze samen naar binnen, om hier te gaan donderjagen. Of we horen een zacht piepen achter de keukendeur. Kyra wil naar binnen. Eerst krijgen ze iets lekkers en dan gaan ze los.

 
Na het avondeten is het precies zo. Het is een verjongingskuur voor onze oudere hond.
Het wonderlijke is, hiernaast spelen ze niet. Daar ligt zoveel speelgoed van Kyra, dat ze wil bewaken. Daardoor is er de rust niet om te spelen. Bewaken is nodig. Want Merle loopt soms stiekem  de tuin van Kyra in ,om met een speeltje naar hier te komen. Ze gedraagt zich schuldig en weet, dat het niet mag. Het is een stelletje, die twee

maandag 11 september 2017

overvloed



Het is nog moeilijk om hier de overvloed aan druiven en tomaten weg te geven. De ene buurvrouw eet mee van mijn druif. De ander heeft twee broers met moestuin. En geeft regelmatig mij iets.
Aan de overkant hebben de buren zelf ook druiven en vooral veel tomaten. Zonet kwam een mevrouw van een paar huizen verder langs. Met tomaten. Ik bedankte ,maar deed haar met een recept wel een idee aan de hand. Haar druiven waren niet goed dit jaar. Dus nam ze een zak van mij mee.
Gelukkig waren er nog twee vriendinnen, die druiven lekker vinden. Weer twee zakken kwijt.
Want door de vele regen is de kwaliteit van de druiven achteruit aan het gaan. En komt er echt windkracht 8 de komende dagen, dan ben ik bang, dat het één en ander op de grond ligt. Dus dat wordt veel eten en delen.

zondag 10 september 2017

geuren

Vanochtend wisselden de etensgeuren elkaar af. Ik was met een kookochtendje bezig. Na een onbijt van kaaspannenkoekjes  kwam de kokosgeur. Ik maakte een gelatinepudding van fruit en kokosmelk.
Toen overheerste de lucht van kikkererwten. Ik vind ze heerlijk,als ze gekookt zijn. Maar tijdens het garen stinkt het voor mij naar zeemleer.
Daarna maakte ik stukjes kip voor mijn man. Een signaal voor het buurhondje om even langs te komen. Dan krijgt ze een stukje brood, gedoopt in jus. Merle was wandelen en Kyra nam de kans waar om beleefd te wachten, of er nog iets te halen viel


Als laatste waren de reuzentomaten aan de beurt ,om verwerkt te worden tot tomato relish. Het recept las ik op een blog. Het inkoken geeft een azijnige geur. Kyra moest niezen en verdween weer naar huis.
Het kokkerellen vind ik leuk. De enorme afwas minder. Maar die is ook gedaan. Nog even roeren en dan de potjes vullen. Intussen is het al weer lunchtijd geworden.
 
 
 
 

vrijdag 8 september 2017

grote plassen

Liepen we vanochtend nog in een milde regen, op dit moment zijn er stortbuien. Volgens de buienradar zou het iets minderen. Dus ik besloot Merle en de smurf uit te laten.
Merle geeft niets om regen. Maar die kleine had duidelijk geen zin. Hij gaat  op zijn kontje zitten met het kopje richting huis. Dan moet ik hem echt meesleuren. Want er loopt wel een enthousiaste hond vooruit. Die zet ik steeds af, om even op ons te wachten.

 
Na de kleine ronde werden er twee honden afgedroogd. Mijn schoen met slechte zool had het begeven. Een natte voet. Gelukkig heb ik een nieuw paar liggen. Want dit zijn van die fijne schoenen.
Al eerder had ik een lekkere lunch gemaakt. Dat vonden de honden ook. Beleefd zaten ze te wachten tot de roedelleider gegeten had en er voor de anderen ook iets over was. Een beetje kefir in dit geval.
Ik heb een boeiend boek over het zintuig smaak. Dat ga ik op het gemakje uit lezen
 
 

woensdag 6 september 2017

van de regen in de drup

Krant en tv brengen het bericht als belangrijk nieuws. De frisdrankfabrikanten leveren straks alleen nog de light-varianten in de automaten van middelbare scholen. Arme leerlingen, ze komen van de regen in de drup/aspartaam . Er is onderzocht, dat ook light-producten slechte invloed hebben op de stofwisseling. En dan net doen, alsof deze verandering zo gezond is voor jongeren.
Al zo'n 30 jaar geleden probeerden een groep bewuste leerlingen van de school, waar ik werkte de frisdrankautomaat weg te krijgen. Helaas het apparaat bracht een leuke som op. En de directie wilde de leerlingen niet van het plein, richting supermarkt hebben.
Wat een korte tijd wel lukte, was de verkoop van fruit in de kantine. Naast alle repen en vreselijke roze koeken ging de conciërge op verzoek van een groep leerlingen ook appels verkopen. Maar toen deze meiden na hun eindexamen verdwenen, zakte ook de appelverkoop in en stopte.
Eén initiatief had wel veel resultaat. Terwijl het niet eens als "gezond"bedoeld was. Elke dag kookte een klas soep en verkocht die in de middagpauze. De prijs was lager dan die van de frisdrankautomaat. Soep werd er veel gegeten.
Het lijkt me heel moeilijk om pubers gezond te laten eten en drinken. Het voorbeeld thuis zal meer invloed hebben, dan het aanbod op school. Zeker als de automaat gevuld is met nep-gezonde drankjes.

maandag 4 september 2017

Bosnië

Gisteren keek ik naar een aflevering van de serie "Allah in Europa". Deze keer  over Bosnië. Het was boeiend. Onder de buitenkant van een moderne samenleving school veel verdriet. Bijna iedereen had wel iemand verloren in de oorlog daar.
Meteen moest ik denken aan Saki en haar man. Zij kwamen met de eerste groepen vluchtelingen naar Nederland. Want zij hadden een zaak in Servië. Wij zijn jaren lang bevriend geweest.
Wat een sterke mensen. De eerste periode was Saki flink van streek. In die tijd werden vluchtelingen in huis genomen door particulieren. Ze woonde bij een aardige familie. Later vond ze haar vriend terug. Die zat in een azc. Over de verschrikkingen, die ze meegemaakt hadden werd niet gesproken. Er werd keihard gewerkt( eerst zwart) om een nieuw leven op te bouwen.
Na een paar jaar mochten ze hier blijven. Er volgde een flatje en een baan. Die twee hadden zichzelf al aardig Nederlands geleerd en een cursus deed de rest.
Ook aan Saki kon je niet merken, dat ze moslim was. Haar normen en waarden waren wel die uit mijn kindertijd. Dat voelde vertrouwd. Hun gastvrijheid was groot. Niet het Nederlandse kopje koffie met een koekje. Maar meteen mee eten en met allerlei lekkers naar huis.
Toen ze naar het midden van het land verhuisde ging ik nog wel eens langs. Maar langzaam aan is het contact verwaterd.

zondag 3 september 2017

weekend

Wat een heerlijk nazomer-weekend. Gisteren plukte mijn man de kleine oogst van de perenboom. Al dagen lang lag er elke dag een peer op de grond. Er zitten veel vogels in de boom en die duwen tegen het fruit. Dus hebben we te vroeg geplukt en hopen, dat de peren nog verder rijpen in het schuurtje

 
Vanochtend vroeg was het echt koel. Ik had voor het eerst een wollen trui aan en muts op met het fietsrondje. Het is dan zo sfeervol met die dampige lucht en stroken roze van de opkomende zon.
Later fietste ik nog door de polder naar een vriendin. Ook dat is nazomer. Veel lege akkers. Daar is al geoogst. Overal het rood van meidoornbessen en rozenbottels. Die laatsten ga ik toch weer eens plukken om er een lekker toetje van te maken.
Zonet stopte ik het telefoongesprek met mijn vriendin in Suriname. We zijn weer bijgepraat. Wat leven we in Nederland dan in een stabiel en veilig land. Er zijn hier prijsverhogingen van levensmiddelen. Maar het is niets vergeleken met de verhalen, die ik vanmiddag weer hoorde. Ik tel mijn zegeningen.
 
 

woensdag 30 augustus 2017

leerzaam

Soms komt informatie van verschillende kanten. Bij Vlasje las ik al tijden geleden over cbd-olie. Daarna kwam van alle kanten een berichtje daarover. Zelfs de homeopaat adviseerde een paar druppels. Het deed me goed.
Toen mijn rug ging opspelen, las ik op internet dat de olie ook kon helpen bij artrose. Ik verhoogde de dosis. "Neem er ook THC-olie bij", kreeg ik als advies. De buurvrouw gaf me haar flesje met nog een restje. Inderdaad ik sliep beter en de pijn vlakte af.
Gisteren bestelde ik THC-olie bij iemand, die het zelf maakt.  " Kom kijken, hoe ik dat maak",zei hij. Ik had een beeld van apparaten, zoals voor bier brouwen. Maar nee, we zaten gezellig met een kop thee aan de keukentafel. Uit een lange buis met wiet en alcohol druppelde het concentraat. Later liet hij het bijna een uur inkoken in een oude flessenwarmer. Het was heel leerzaam. Want die meneer had zoveel kennis, we hadden een boeiend gesprek.

 
Volgend jaar koop ik zaadjes en ga zelf mijn medicijn kweken.

donker



 
 
Vandaag is het zichtbaar aan het nazomeren. Vanochtend was het nog helemaal donker. Ik kwam er achter,dat de batterij van mijn fietslamp bijna leeg is. Bij het licht van een "spijker"reed ik door de regen. Met die druppels op de bril zie ik niet veel. Ik zal ook het lampje aan Merle's halsband weer opzoeken.
Ook 's avonds is het al zo vroeg donker. Het zit wel gezellig in de tuin, maar er zijn nu muggen in de schemer. Als ze om me heen gaan zoemen, ga ik naar binnen. Liever geen bulten aan het eind van de zomer.
De overvloed aan fruit, bessen en paddenstoelen vind ik zo mooi. Ik maak geen jam of siroop meer,te veel suiker. Maar ik heb nu ontdekt hoe lekker een gelei-puddinkje van bramen of vlierbessen smaakt. Dat mag best fris-zuur zijn. Toch een manier om het spul uit de tuin te verwerken.

maandag 28 augustus 2017

toeval

Zat ik gisteren te praten met iemand, die haar zware werk wat wil minderen. En daarvoor in de plaats van haar hobby een bijverdienste wil gaan maken. Ik legde mijn probleem voor van de verwaarloosde tuin,waar ik voorlopig niet meer in werken kan. Met de vraag "zou jij...?"En inderdaad er is nu iemand, die mijn tuin gaat onderhouden. Want ook dat vindt ze leuk.

 
Het voelt als een opluchting. Want steeds zag ik meer onkruid en troep verschijnen en werd dan geconfronteerd met niet kunnen. Nu kijk ik over een aantal weken naar een tuin, zoals ik die vroeger had.
En er blijft werk. De druiven knippen lukt me wel. Maar straks komt het snoeien, ook van de andere bomen en struiken. En onkruid, dat blijft groeien."Heerlijk"denk ik met een diepe zucht.
 
 


vrijdag 25 augustus 2017

terug bij af

De laatste weken ging het steeds beter met mijn rug. Vaak uren lang geen pijn. Al eerder probeerde ik elke dag een kwartiertje in de tuin te werken. Om de grootste verwildering een beetje in toom te houden.Afgelopen week werd ik te enthousiast. En moet het bekopen met een flinke terugslag. Echt helemaal terug naar af.



Ook vertelde deze week een meneer aan de dijk,dat hij door dagelijkse oefeningen van zijn zelfde soort rugpijn af was. Waarna ik dacht "Dat moet mij toch ook lukken". Dat zal ook wel, maar alleen nu helemaal van voren af aan.
Ik ga op zoek naar iemand, die de tuin wil onderhouden. Want op deze manier wordt het een oerwoud. En ik waag me er voorlopig niet meer aan.

woensdag 23 augustus 2017

zomer

Wat een mooi weer. Vanochtend vroeg fietste ik met vlammend rode hemel achter me. Dat is zo maar even en al vlug verwaaid. Het was heerlijk koel.
Ik wilde nog even een paar boodschappen doen in Vlissingen voor de drukte. Want niet alleen staan er files richting zee, ook zijn er opvallend veel mensen met de fiets op pad.
Mijn favoriete winkeltje wordt steeds stiller. Ik zelf kom er ook minder. De groenten ligt te lang en is niet zo vers meer. Kaas is niet meer biologisch. En sommige artikelen zijn duurder geworden. Jammer, ik kwam er graag bij die aardige mevrouw. Maar zij is al lang ziek .
Gelukkig hadden ze nog wel een grote pot van mijn favoriete boekweithoning. Die kun je bijna nergens kopen. Nu heb ik weer voor maanden genoeg

 
Vanmiddag probeerden de buurvrouw en ik aan de dijk met twee honden en twee balletjes te spelen. Het lukte. De bal van Merle werd naar achteren geworpen. Die van Kyra naar voren. Zo was er geen ballen-nijd. En hadden jong en oud( de honden en mensen) een heerlijke wandeling.
Nu is het een beetje mysterieuze sfeer buiten met de bewolking ,windstilte en temperatuur. Gewoon kalm aan doen,dat is het beste.

maandag 21 augustus 2017

lieve mannen

Op Facebook is een account met verhalen, gedichten en foto's over Brielle. Deze keer over de winkel van van der linden. Mijn grootouders en later ouders hadden een "winkel van sinkel",bekend in den Briel. De broer van mijn vader werkte er ook. De mannen werden vaak door elkaar gehaald. Ook in het boekje "bekende Brielenaren"staan ze genoemd.


Het is leuk om de vele reacties op het verhaal op Facebook te lezen. Heel wat mensen hebben een goede herinnering aan de mannen en de winkel. Ik lees met een glimlach over "aardige mannen"en "lieve mannen". Een postuum compliment. Ik denk,dat mijn vader zou lachen om de reacties. Maar het verhaal klopt. Ze verkochten werkelijk van alles en waren altijd vriendelijk en opgewekt.

zaterdag 19 augustus 2017

dezelfde taal

Het Spaanse rescue-hondje van de buurvrouw wordt steeds vrijer. Ze komt een paar keer per dag bij ons kijken. Springt ineens bij mij op de bank of bij mijn man op schoot. Om in de handen te bijten en te spelen. Wat een zelfvertrouwen heeft dat hondje gekregen

 
De communicatie met Merle verloopt wat gebrekkig. Wij zeggen "de één spreekt Spaans,de ander Nederlands"  Kyra gaat op de rug liggen, om uit te dagen. Merle's speeluitnodiging bestaat uit liggen en met de poten werken.
Op de dijk beginnen ze elkaar te begrijpen. Rennen samen dijk op en af. Kyra snapt zelfs Merle's "bomentikkertje". Maar wat een energieverschil tussen een pup en een bijna 8-jarige hond.
Vanochtend was er ineens dezelfde taal. Er werd gerollebold, het was bekvechten, ze begrepen elkaar eindelijk. Ik hoop, dat het zo doorgaat en misschien nog verbetert. Want helaas is er geen honden-woordenboek.
 
 

donderdag 17 augustus 2017

zakjes

Op de balie van de dorpsbieb lagen altijd een paar stapeltjes opruimzakjes voor honden. Wel zo gemakkelijk, om een voorraad te hebben. Natuurlijk kan ik een zakje uit een automaat peuteren. Maar niet altijd draait Merle haar bolus vlak bij zo'n automaat. Dus zit er in elke jaszak en de fietstas standaard een zakje.
Nu stopte de bieb er mee. Heel jammer voor een fervente lezer. Maar ook mijn mogelijkheid om een voorraad zakjes te hebben was weg. Dus vroeg ik bij de nieuwgekomen dierenartsenpraktijk, of zij het verstrekken van zakjes wilden overnemen. De assistente vond het een goed idee. Maar vroeg mij contact op te nemen met de gemeente voor toestemming en de bevoorrading te regelen.
Logisch, dat ze daar geen tijd voor hadden. Vijf telefoontjes later langs verschillende ambtenaren trof ik vanochtend de juiste meneer. Het is geregeld. De dierenarts krijgt een doos met zakjes. En de hondeneigenaren kunnen weer een voorraad in huis hebben. Nu hopen, dat het ook wat schoner wordt in het dorp.

maandag 14 augustus 2017

schone was

Wat is dat toch prettig om in een net verschoond bed te stappen. De lakens zijn glad en hebben een vage geur van wasmiddel. Ik kan me dan behaaglijk schurken.
Jaren terug las ik op een blog, dat je zelf wasmiddel kunt maken van Marseillezeep. Het beviel me goed en sindsdien ben ik verslingerd aan die subtiele zeep-geur. Ooit kocht ik in Frankrijk een fles wasmiddel gebaseerd op Marseillezeep. Daar was het luchtje kunstmatig aangedikt. Maar toch wel lekker.

 
Mijn wasmiddel raakte op en ik maakte weer een voorraad. Ik gebruik de heksenblubber ook om badcel en toilet mee schoon te maken.  Het blok zeep doet dienst als vlekken-invetter.
Dat zeepluchtje heb ik ook als geur in mijn lampe Berger. 90% neutrale vloeistof en een scheutje met wasmiddel-geur. Als ik de lamp brand is het net, alsof er een mand schone was staat. Na een klein half uur is alle geur van Merle verdwenen. Op zulke momenten is een "goede neus" een plezierig zintuig.
 
 

zaterdag 12 augustus 2017

vroeger

Vrijdagavond ging de telefoon. '" Zijn jullie thuis morgen?" Het was een vriendin van heel vroeger. Meer dan 50 jaar geleden studeerden we  en hebben zelfs een jaar samen op een etage gewoond. Ze moest in Zeeland zijn. Het was zeker tien jaar geleden, dat we elkaar zagen.
Door de telefoon klonk haar stem nog net als vroeger. Maar ik besefte, dat bij het openen van de deur, twee 70+ vrouwen elkaar zouden zien. Dat is dan altijd een schok voor me. Omdat mijn binnenkant dat niet zo voelt.
Het was leuk bijpraten tijdens de lunch. Haar man kende ik ook uit die tijd. Ze hadden toen verkering en hij kwam regelmatig langs bij ons. Ondanks dat het contact sporadisch is, verliep ook het gesprek als vroeger. Ik snap, dat we toen voldoende gezamenlijk hadden, om zonder conflicten te kunnen samenwonen.
Lucy had vlak bij ons huis een boom met pruimen gezien. Enorme hoeveelheden op de stoep. "Zullen we er gaan halen? "stelde ze voor. Dat deden we. Helaas kon ik er pas vanochtend een taart van maken. Maar als ik een stuk neem, denk ik meteen weer terug aan een plezierig moment.


woensdag 9 augustus 2017

de dammen

Gisteren reden we weer een keertje naar Brielle. Om een kopje thee te drinken bij mijn oude tantetje. Het is altijd een mooie rit over de dammen. Deze keer met prachtige luchten en een zee zo blauw. Het viel me op, dat er niet eens veel toeristen waren aan het strand.
We haalden in de auto nog herinneringen op aan vroeger. Toen we met de motor richting Brielle reden. Over de Zeelandbrug en dan met het veerpontje bij Hekelingen mee. Als ik in die tijd met de trein naar mijn ouders ging, duurde dat wel drie en een half uur. Over Rotterdam en met de bus verder.
Wat een verbetering was het, toen er een buslijn kwam over de dammen. Middelburg-Brielle was ineens maar twee uur reizen. Ik heb die rit vaak gemaakt. Soms het hondje mee, netjes onder de bank. Eerst naar mijn ouders. Toen die er niet meer waren, ging ik elke schoolvakantie een nachtje naar een oom en tante. Om ook de rest van de mensen uit mijn jeugd te bezoeken.
Nu is van iedereen alleen mijn tante  van 91 jaar nog over. Zij is de laatste herinneringenschakel met mijn jeugd. Daarom is het zo gezellig praten met haar. We hebben beiden een schat aan herinneringen.

dinsdag 8 augustus 2017

regen


Terwijl ik door het dorp fietste, keek ik naar de voortuintjes. Hier hebben nog redelijk veel mensen een voortuin, die regen opzuigt. Een enkele betegelde tuin is nodig, om de auto te kunnen parkeren. Nu is het ook zo, dat er zelden hele straten blank staan, na een zware langdurige regenbui.
De suggesties over een tegeltax vind ik de omgekeerde wereld. Echt Nederlands, om te bestraffen. Jaren geleden besefte men toch niet het belang van gras of aarde voor de afvoer van hemelwater. Toen waren er argumenten over de nadelen van tegels en steentjes voor de vogelpopulatie. Maar nu een hoosbui vaker voorkomt, moet er ineens bestraft worden voor eerdere tuinmode.
Ooit zag ik in een programma de omgekeerde positieve aanpak. Straatbewoners werd om medewerking gevraagd. Men kon advies en hulp krijgen. Veel mensen verwijderden een stel tegels. Het hielp, de straat stond minder vaak blank.
Wij hebben een derde van de tuin met tegels. Soms staat het plaatsje blank. Maar een kwartiertje later is het water opgezogen door de aarde en het grasveld.
Ik ben benieuwd, hoe gemeenten het probleem van het soms vele hemelwater gaan oplossen. Wij wonen gelukkig in de Dijkstraat, een hooggelegen straat.

zaterdag 5 augustus 2017

binnen

Het was echt binnen-weer gisterenochtend. Ik had nog droog de eerste ronde met de hond gedaan. Daarna ging het regenen. Het voelde al als nazomer.
Een mooie gelegenheid om een klusje aan te pakken. Mijn man draagt heel wijde "slaap-dingen". Zo noemen wij ze. Van een flanellen laken maak ik pyjamajassen. Het is tegenwoordig nog niet zo gemakkelijk een goede kwaliteit flanel te vinden

 
Ik maakte de tafel leeg en ging knippen. Twee slaap-dingen uit één groot laken. Op de achtergrond zongen Ida Goodman en anderen hun churchsongs. Het was net een gezellig atelier.
 
 
Maar toen brak de zon door en verhuisde ik naar de tuin. Er komen nog genoeg regendagen om binnen-klusjes te doen.

vrijdag 4 augustus 2017

groente



Deze week las ik achter elkaar twee boeken met tegengestelde visie. De ene over paleo-voeding ,de ander een enthousiaste oproep tot veganisme. Beiden claimden gezondheidswinst. Zelfs verbetering bij diabetes. Ook haalde elke schrijver een aantal wetenschappelijke onderzoeken aan, om zijn visie te onderbouwen. De tegenstelling tussen, wat juist gezond is om te eten,was groot bij die twee boeken.
Eén standpunt was gemeenschappelijk. Het belang van groenten en fruit eten. Bij de sterke genezings-verhalen uit beide kampen kwam naar voren,dat de mensen meer groenten en fruit aten en bewerkte voeding schrapten..
Zelf schaar ik me niet achter één van deze uitersten. Ik heb bewondering voor veganisten. Een probeerde paleo te eten, maar miste na een paar weken die enkele boterham en de peulvruchten te veel.
Wel vermoed ik, dat veel groente en fruit misschien voor een groot deel verantwoordelijk is voor al die gezondheidswinst. Zelf eet ik ook veel groenten,zowel bij de lunch, als het avondeten. Heerlijk! Iedere week komt een krat vol lekkers van de internet-boer. En in de zomer heb ik ook nog wat groenvoer en tomaten in de tuin.
Groenten in de vroege ochtend smaakt me niet zo.Vanochtend at ik bij het ontbijt het restje van de lekkerste aardbeien van zeeland.



woensdag 2 augustus 2017

kleding

Op een blog las ik een tijd geleden over het boek "tot op de draad". Het boek kwam gisteren binnen.Een verhaal over kleding in vroegere tijden. De kwaliteit van de stof. Het vermaken en repareren. En hoe duur kleding was. Arme mensen konden zich geen nieuwe kleding veroorloven en moesten het doen met soms slecht passende kleren van "de bedeling".
Ik heb nooit geweten, dat er in de middeleeuwen al een levendige handel in tweedehands textiel bestond. Die soms, doordat het van overleden zieke mensen was, besmetting met b.v pokken veroorzaakten. Nu snap ik de handel van de vroegere serie "stiefbeen en zoon" van tv.
Wat een verschil met de huidige China-shirtjes. Die koop je voor weinig geld en ze gaan niet lang mee. Maar dat is ook meestal niet de bedoeling.
Ik realiseerde me ,dat zuinig zijn met kleding ook speelde in mijn jeugd. Vlak na de oorlog waren er weinig stoffen. Mijn moeder naaide baby-hemdjes uit goede stukken ondergoed van mijn opa. Ik had zelfs een jasje van een nieuw hemd van hem
 
 
Ook in later jaren werd er kinderkleding uit de goede stukken van jassen of broeken gemaakt. Ik had een jas van de voorpanden van een van achter versleten jas van mijn vader.
 


Als in de herfst bleek, dat we veel gegroeid waren in de zomer, maakte mijn moeder de mouwen en panden van bestaande truien langer. Binnen de familie circuleerde ook kleren. Soms kwam er een doos van net iets oudere nichtjes. Dat paste mijn zus en mij. De kleding van mijn broertje werd weer weggegeven.
Wat een verschil met nu. Ik weet wel, dat we heel blij waren met iets nieuws.
Tegenwoordig is langer doen met kleding, of een tweede leven gunnen weer in. Maar vaker uit milieu overweging. Ik snuffel ook regelmatig in kringloopwinkels. Dan ben ik blij met een vondst.Maar gelukkig is het niet de enige manier om aan kleding te komen. Het mag, maar moet niet
 
 

maandag 31 juli 2017

Sissi

 
 
"Ga je naar Sissi kijken?"vroeg mijn man. Alle drie de films waren gisteren op tv. Maar nee,dat is uit een te ver verleden. Bovendien heb ik de films een paar keer gezien.
Toen ik zo'n jaar of twaalf was, draaide de eerste Sissi-film in den Briel. Schitterend vond ik het. Ik was fan van Romy Schneider. In die tijd betekende dat plaatjes sparen en in een schrift plakken. Er werden tijdschriften bij tantes doorgespit, op zoek naar afbeeldingen van Romy .
De tweede film draaide alleen op tweede paasdag. En daar mocht ik van mijn vader niet naar toe. Weer een conflict over godsdienst, dat mijn voornemen versterkte om later dat alles achter me te laten.
Gelukkig heb ik nog wel het derde deel van het Sissi-verhaal kunnen zien. En ooit een paar jaar later kon ik op tv de gemiste aflevering zien.
Andere films van Romy Schneider zag ik ook. De tranen stonden in mijn ogen bij het eind van "wen die weise Flieder..."Toch hadden ze niet die glans van de mooie kostuumdrama's
De bewondering voor Romy zakte.  In de media bleef ik de berichten over haar volgen. Die vrouw heeft het niet gemakkelijk gehad.

zondag 30 juli 2017

van verre landen

De laatste tijd zijn er weer documentaires over verre landen op tv. RTL-Z toonde een voettocht langs de Nijl. Schitterende beelden en de opvallende gastvrijheid van de vaak arme mensen in de kleine dorpjes.
Dezelfde wandelaar, Levison Wood heeft ook een tocht door de Himalaya's gemaakt. Die afleveringen moet ik nog bekijken. Het lijkt me ook heel mooi. Zijn laatste tocht is door Zuid-Amerika. Ik zal de tv gids in de gaten houden.
Ook een aangenaam zomerprogramma vind ik "van Ninevè  tot Nazareth" over vergeten volken in die door oorlog getroffen streken. Wat een sterke mensen. Zoveel geweld meemaken en familie kwijtraken en dan toch weer opnieuw opbouwen.
Gisterenmiddag begon het te kletteren. Ik zette de tv aan en was in gedachten in Egypte. Voelde mee met de vele blaren op de voeten en het enthousiasme bij het bereiken van de Middellandse zee, het eindpunt van de wandeling.
Om vervolgens toen het droog werd mijn eigen kleine wandelingetje aan het kanaal te gaan maken.
 
 
 
 
 

vrijdag 28 juli 2017

lekkers

Wat heb ik een overvloed aan fruit en groente in huis. Zekers, als ik van alle kanten iets krijg. De ene buurvrouw gaf een courgette. De andere een zak vol pruimen. Nummer drie had gelukkig een recept van pruimentaart.
 
 
De pruimen-buuf kwam koffiedrinken en taart proeven. Die van het recept bracht ik twee stukjes. Want het wordt teveel voor mij. Mijn man is tijdelijk op het Atkins dieet en eet vrijwel geen koolhydraten.
 
 
Iedere ochtend braad ik een pannetje kip of vleessnacks voor de dieet-eter. De buur-perro ruikt dat en komt meteen bedelen. Ik laat me snel verleiden door dat lieve koppie
 
 
Een stuk courgette verdween in een soepje. Ook dan blijft het buurhondje trouw aan mijn voeten liggen. Merle heeft geleerd, wat "op"betekent. Voor een Spaanse straat-pup is dat moeilijker, denk ik.
Straks komt de krat met levensmiddelen voor de nieuwe week. Wat hebben we het toch goed.
 
 

dinsdag 25 juli 2017

ruisen

Met deze stevige wind en de bomen vol blad ruist het aan het kanaal. Het geluid overstemt een deel van de verkeersgeluiden. Ik zat op mijn mijmerboom naar het ruisen te luisteren. En moest denken aan een stukje uit "de alchemist" van Coello. Daar fantaseert de hoofdpersoon .waar de wind vandaan komt en wat die meebrengt. Hier kwam die deels over zee, maar dat rook ik niet meer.
 

Ook in de tuin zwiepten de takken. Ik wilde de uitlopers van de druif knippen. Die slingerden zich over het schuurdakje. Het was moeilijk, die bewegende slierten te pakken te krijgen.
De regen heeft het vergelende gras weer helemaal opgefleurd . Die kleine buur-perro wil nog wel eens een plasje doen hier. En Merle doet dan niet onder. Daar moeten emmers water over,anders wordt het weer geel.
Zo'n niet-tuin-zit-dag is ook wel eens prettig. Binnen is er van alles te doen en te lezen. Er zijn bramen rijp, dat wordt een smoothie. Vanochtend vertelde een buurvrouw over een lekker fruit-taart-deegje. Dat ga ik ook eens proberen.
Zo is er altijd wel iets te scharrelen.
 
 
 

zondag 23 juli 2017

kefir korrels

 
 
Een enkele keer zet ik iets op de facebook-groep "ik geef weg Walcheren". Aan loten begin ik niet. De eerste, die reageert kan het spul komen halen. Tot nu toe liep dat voorspoedig.
Van de buurvrouw hoorde ik, dat mensen soms een tijd afspreken om iets op te halen. En dan vervolgens niet komen opdagen.
Met het aanbieden van de kefir korrels had ik hetzelfde. 5 mensen reageerden enthousiast. De eerste kon meteen de korrels ophalen en deed dat ook. De volgende mensen had ik bericht gestuurd, dat het wel even duurde, voor mijn korrels weer aangegroeid waren.
Ik had afgelopen week een potje korrels klaar staan. Nummer twee gaf ik een berichtje, geen antwoord. Met nummer drie en vier ging het precies zo. Nummer vijf had aangegeven pas in september kefir te gaan maken i.v.m. de vakantie.
Ik vraag me dan af, wat er speelt. Zijn mensen zo dol op gratis spullen, dat ze impulsief reageren en vervolgens het verlangen weg is? Zeker als je de deur uit moet, om iets op te halen.
Onze ervaring is, dat zelf bij verkoop via internet je soms voor niets op iemand zit te wachten. Die toezegt te komen kijken op een bepaalde tijd en ook niets meer van zich laat horen. Misschien ben ik ouderwets, Maar op zo'n manier doe ik geen zaken en haal ik zeker geen gratis spulletjes op.

donderdag 20 juli 2017

konijn

 
 
De dierenarts constateerde geen verontrustende dingen bij Merle. Ik heb wel iets geleerd. Dacht ik ,dat niet eten bij diarree goed was, het blijkt, dat de hond juist kleine beetjes had moeten eten. Ik kreeg stop-pillen mee. En de mevrouw wilde voor alle zekerheid de ontlasting controleren op giardia, een parasiet. Die schijnt op de uitlaatplaatsen in het dorp veel voor te komen. Ik wist niet, dat mensen ook besmet kunnen worden. Zelfs via de vacht van de hond.
De pillen en het eten werkten goed. Geen borrelbuik, maar ook geen ontlasting meer gisteren. Nu lukt het me niet , om voor het weekend nog van drie verschillende bolussen een beetje in een potje te doen.Ik laat de test maar zitten. Mocht Merle de komende tijd nog eens diarree krijgen, dan verzamel ik meteen de monsters voor de test. Want bij besmetting met die parasiet komen de klachten terug. Ik denk, dat de hond nu in orde blijft.
Vanochtend bij het fietsen begon Merle ineens te rennen. In de verte zag ik iets liggen. Een grote brul bracht haar weer terug. Het was een dood konijn. Ik moest heel streng zijn en haar af zetten. Na die darmproblemen wil ik niet dat er gesnuffeld wordt of een hap genomen van een misschien ziek konijn.
Gelukkig heb ik altijd een plastic zak bij me. Zorgvuldig deed ik het konijn er in. Op weg naar een vuilnisbak had ik een hond met de snuit bij de zak lopen. Thuis heb ik goed mijn handen gewassen. Ik ben altijd wat huiverig voor dode dieren.
 

woensdag 19 juli 2017

bot

Er is een bot-en stokjesnijd tussen Merle en de buur-perro. Onze hond sluipt hun tuin in,om een botje te stelen. Die kleine komt later bij ons en pakt het ongezien weer terug.
Nu had de buurvrouw Merle een groot wit bot gegeven. Maar door die voedselnijd is ze sneller gaan kluiven en eten, dan anders. Dat had ik niet in de gaten. Normaal krijgt ze alleen soepbotten. Het resultaat was diarree maandagavond.
Vasten en kruidenpilletjes helpen niet. Nog steeds is Merle aan de dunne. Het lijkt wel een "verkoudheid"van het darmslijmvlies.In de nachten wilde ze zelf in de tuin slapen. Gelukkig maar, want dat is prettiger opruimen dan plekken in huis. Ze drink wel en is gewoon levendig.
Toch bel ik straks de dierenarts. Het duurt me te lang ,zonder enige verbetering. Dan maar een keer een chemisch middel. Ik hoop,dat ik vandaag terecht kan.
 
 

zaterdag 15 juli 2017

toen en nu

Bladerend door een fotoalbum, kwam ik er een paar van mijn internaat-tijd tegen. Nauwelijks 17 jaar oud begon ik aan mijn opleiding N-XX. Vanuit een klein Brielle naar het grote den Haag. De studie was boeiend, de medeleerlingen aardig. Maar allemaal een paar jaar ouder. Wat heb ik een heimwee gehad in het begin. Ik telde de dagen tot het weer weekend was en ik even "naar huis"kon.
 
 
Ik sloot vriendschap met de oudste uit de groep. We scheelden zes jaar. Hadden het heimwee gemeen, maar ook veel andere eigenschappen. Soms ging ze wel eens met mij mee naar huis. Ruth woonde met haar zus op een paar kamertjes. Daar kwam ik graag, vanwege de gezelligheid.
Meer dan 50 jaar later, kwam er deze week in de ochtend een chat via Facebook. Ruth kon niet slapen. We "spraken" even. Ze had verdriet door het overlijden van een pleegkind. In het weekend bel ik gratis naar Suriname. Dus ging het gesprek gisteren verder. Het is altijd fijn, haar te spreken. Er is in al die jaren eigenlijk niets veranderd. Alleen de afstand.

mini-moestuin

Met belangstelling lees ik over mensen met een echte moestuin. Ik weet, dat het veel werk is. Maar dat je niet verser kunt eten.
Oppervlakte, energie en een gravende hond laten mijn moestuin-gedachten dromen blijven. Ik heb er een mini-versie van gemaakt. Zo kan ik 's avonds genietend door de tuin lopen. Kijkend naar alles, dat groeit. Zon, regen en geen zware storm zijn voorwaarde voor goede oogst en lekker eten.
 
 
De druiven zie ik gewoon groeien. Dat wordt uitdelen in september.
 
 
De oude peer heeft ook dit jaar een paar vruchten. Het is een heerlijk ras.
 
 
Tomatensalade, soep of saus kan ik straks niet meer zien.
 
 
Van de braam heb ik al een paar rijpe vruchtjes gegeten. De geleisuiker en potjes staan klaar. Ik ben geen jam eter, maar maak het voor anderen. In een smoothie vind ik bramen heerlijk.
Verder heb ik een aantal oude teiltjes met verschillende soorten groenvoer. Ze doen het goed. Behalve de door Maarten 't Hart aanbevolen spinazie. Die wil voor het tweede jaar niet. Misschien niet geschikt voor een bak? Dit jaar had ik een emmer met stengel-ui, heerlijk in een salade. En ook de courgette gaf vrucht, ondanks het slakkenbezoek.
Ik kan genieten van het gepruts op de vierkante meter. En voor de tweede keer met het opeten .
 
 
 
 

dinsdag 11 juli 2017

uitdruipen

 
 


Na het verhaal van de weerman had ik gisterenavond mijn regenpak al klaar gelegd. Het was wel even wennen, die gestage regen. Vannacht was er zoveel gevallen, dat een hardrijdende auto golven van wel een halve meter maakte.Gelukkig fietste ik vlak tegen de huizen aan en werd niet overspoeld. 
De ronde kortte ik maar in. Met al die druppels op mijn bril, zie ik minder. Maar Merle heeft nergens last van.
Thuis gekomen moet ik dan heel snel een handdoek pakken. Anders schudt de hond zichzelf wel droog. Merle in de stoel, het regenpak uitdruipend in de badcel en een lekker ontbijtje bij een klein lampje. Het voelde als herfst.
Gepensioneerd zijn heeft zijn voordeel. Apotheek,boodschappen, het kan allemaal wachten tot het droog is. Alleen moet ik naar Middelburg, terwijl het regengebied nog niet weg is. Dan maar met de paraplu en de trein.