dinsdag 25 juli 2017

ruisen

Met deze stevige wind en de bomen vol blad ruist het aan het kanaal. Het geluid overstemt een deel van de verkeersgeluiden. Ik zat op mijn mijmerboom naar het ruisen te luisteren. En moest denken aan een stukje uit "de alchemist" van Coello. Daar fantaseert de hoofdpersoon .waar de wind vandaan komt en wat die meebrengt. Hier kwam die deels over zee, maar dat rook ik niet meer.
 

Ook in de tuin zwiepten de takken. Ik wilde de uitlopers van de druif knippen. Die slingerden zich over het schuurdakje. Het was moeilijk, die bewegende slierten te pakken te krijgen.
De regen heeft het vergelende gras weer helemaal opgefleurd . Die kleine buur-perro wil nog wel eens een plasje doen hier. En Merle doet dan niet onder. Daar moeten emmers water over,anders wordt het weer geel.
Zo'n niet-tuin-zit-dag is ook wel eens prettig. Binnen is er van alles te doen en te lezen. Er zijn bramen rijp, dat wordt een smoothie. Vanochtend vertelde een buurvrouw over een lekker fruit-taart-deegje. Dat ga ik ook eens proberen.
Zo is er altijd wel iets te scharrelen.
 
 
 

zondag 23 juli 2017

kefir korrels

 
 
Een enkele keer zet ik iets op de facebook-groep "ik geef weg Walcheren". Aan loten begin ik niet. De eerste, die reageert kan het spul komen halen. Tot nu toe liep dat voorspoedig.
Van de buurvrouw hoorde ik, dat mensen soms een tijd afspreken om iets op te halen. En dan vervolgens niet komen opdagen.
Met het aanbieden van de kefir korrels had ik hetzelfde. 5 mensen reageerden enthousiast. De eerste kon meteen de korrels ophalen en deed dat ook. De volgende mensen had ik bericht gestuurd, dat het wel even duurde, voor mijn korrels weer aangegroeid waren.
Ik had afgelopen week een potje korrels klaar staan. Nummer twee gaf ik een berichtje, geen antwoord. Met nummer drie en vier ging het precies zo. Nummer vijf had aangegeven pas in september kefir te gaan maken i.v.m. de vakantie.
Ik vraag me dan af, wat er speelt. Zijn mensen zo dol op gratis spullen, dat ze impulsief reageren en vervolgens het verlangen weg is? Zeker als je de deur uit moet, om iets op te halen.
Onze ervaring is, dat zelf bij verkoop via internet je soms voor niets op iemand zit te wachten. Die toezegt te komen kijken op een bepaalde tijd en ook niets meer van zich laat horen. Misschien ben ik ouderwets, Maar op zo'n manier doe ik geen zaken en haal ik zeker geen gratis spulletjes op.

donderdag 20 juli 2017

konijn

 
 
De dierenarts constateerde geen verontrustende dingen bij Merle. Ik heb wel iets geleerd. Dacht ik ,dat niet eten bij diarree goed was, het blijkt, dat de hond juist kleine beetjes had moeten eten. Ik kreeg stop-pillen mee. En de mevrouw wilde voor alle zekerheid de ontlasting controleren op giardia, een parasiet. Die schijnt op de uitlaatplaatsen in het dorp veel voor te komen. Ik wist niet, dat mensen ook besmet kunnen worden. Zelfs via de vacht van de hond.
De pillen en het eten werkten goed. Geen borrelbuik, maar ook geen ontlasting meer gisteren. Nu lukt het me niet , om voor het weekend nog van drie verschillende bolussen een beetje in een potje te doen.Ik laat de test maar zitten. Mocht Merle de komende tijd nog eens diarree krijgen, dan verzamel ik meteen de monsters voor de test. Want bij besmetting met die parasiet komen de klachten terug. Ik denk, dat de hond nu in orde blijft.
Vanochtend bij het fietsen begon Merle ineens te rennen. In de verte zag ik iets liggen. Een grote brul bracht haar weer terug. Het was een dood konijn. Ik moest heel streng zijn en haar af zetten. Na die darmproblemen wil ik niet dat er gesnuffeld wordt of een hap genomen van een misschien ziek konijn.
Gelukkig heb ik altijd een plastic zak bij me. Zorgvuldig deed ik het konijn er in. Op weg naar een vuilnisbak had ik een hond met de snuit bij de zak lopen. Thuis heb ik goed mijn handen gewassen. Ik ben altijd wat huiverig voor dode dieren.
 

woensdag 19 juli 2017

bot

Er is een bot-en stokjesnijd tussen Merle en de buur-perro. Onze hond sluipt hun tuin in,om een botje te stelen. Die kleine komt later bij ons en pakt het ongezien weer terug.
Nu had de buurvrouw Merle een groot wit bot gegeven. Maar door die voedselnijd is ze sneller gaan kluiven en eten, dan anders. Dat had ik niet in de gaten. Normaal krijgt ze alleen soepbotten. Het resultaat was diarree maandagavond.
Vasten en kruidenpilletjes helpen niet. Nog steeds is Merle aan de dunne. Het lijkt wel een "verkoudheid"van het darmslijmvlies.In de nachten wilde ze zelf in de tuin slapen. Gelukkig maar, want dat is prettiger opruimen dan plekken in huis. Ze drink wel en is gewoon levendig.
Toch bel ik straks de dierenarts. Het duurt me te lang ,zonder enige verbetering. Dan maar een keer een chemisch middel. Ik hoop,dat ik vandaag terecht kan.
 
 

zaterdag 15 juli 2017

toen en nu

Bladerend door een fotoalbum, kwam ik er een paar van mijn internaat-tijd tegen. Nauwelijks 17 jaar oud begon ik aan mijn opleiding N-XX. Vanuit een klein Brielle naar het grote den Haag. De studie was boeiend, de medeleerlingen aardig. Maar allemaal een paar jaar ouder. Wat heb ik een heimwee gehad in het begin. Ik telde de dagen tot het weer weekend was en ik even "naar huis"kon.
 
 
Ik sloot vriendschap met de oudste uit de groep. We scheelden zes jaar. Hadden het heimwee gemeen, maar ook veel andere eigenschappen. Soms ging ze wel eens met mij mee naar huis. Ruth woonde met haar zus op een paar kamertjes. Daar kwam ik graag, vanwege de gezelligheid.
Meer dan 50 jaar later, kwam er deze week in de ochtend een chat via Facebook. Ruth kon niet slapen. We "spraken" even. Ze had verdriet door het overlijden van een pleegkind. In het weekend bel ik gratis naar Suriname. Dus ging het gesprek gisteren verder. Het is altijd fijn, haar te spreken. Er is in al die jaren eigenlijk niets veranderd. Alleen de afstand.

mini-moestuin

Met belangstelling lees ik over mensen met een echte moestuin. Ik weet, dat het veel werk is. Maar dat je niet verser kunt eten.
Oppervlakte, energie en een gravende hond laten mijn moestuin-gedachten dromen blijven. Ik heb er een mini-versie van gemaakt. Zo kan ik 's avonds genietend door de tuin lopen. Kijkend naar alles, dat groeit. Zon, regen en geen zware storm zijn voorwaarde voor goede oogst en lekker eten.
 
 
De druiven zie ik gewoon groeien. Dat wordt uitdelen in september.
 
 
De oude peer heeft ook dit jaar een paar vruchten. Het is een heerlijk ras.
 
 
Tomatensalade, soep of saus kan ik straks niet meer zien.
 
 
Van de braam heb ik al een paar rijpe vruchtjes gegeten. De geleisuiker en potjes staan klaar. Ik ben geen jam eter, maar maak het voor anderen. In een smoothie vind ik bramen heerlijk.
Verder heb ik een aantal oude teiltjes met verschillende soorten groenvoer. Ze doen het goed. Behalve de door Maarten 't Hart aanbevolen spinazie. Die wil voor het tweede jaar niet. Misschien niet geschikt voor een bak? Dit jaar had ik een emmer met stengel-ui, heerlijk in een salade. En ook de courgette gaf vrucht, ondanks het slakkenbezoek.
Ik kan genieten van het gepruts op de vierkante meter. En voor de tweede keer met het opeten .
 
 
 
 

dinsdag 11 juli 2017

uitdruipen

 
 


Na het verhaal van de weerman had ik gisterenavond mijn regenpak al klaar gelegd. Het was wel even wennen, die gestage regen. Vannacht was er zoveel gevallen, dat een hardrijdende auto golven van wel een halve meter maakte.Gelukkig fietste ik vlak tegen de huizen aan en werd niet overspoeld. 
De ronde kortte ik maar in. Met al die druppels op mijn bril, zie ik minder. Maar Merle heeft nergens last van.
Thuis gekomen moet ik dan heel snel een handdoek pakken. Anders schudt de hond zichzelf wel droog. Merle in de stoel, het regenpak uitdruipend in de badcel en een lekker ontbijtje bij een klein lampje. Het voelde als herfst.
Gepensioneerd zijn heeft zijn voordeel. Apotheek,boodschappen, het kan allemaal wachten tot het droog is. Alleen moet ik naar Middelburg, terwijl het regengebied nog niet weg is. Dan maar met de paraplu en de trein.
 
 

zaterdag 8 juli 2017

zomer

Wat een heerlijk koele zomerochtend. Het kanaal was rimpelloos. Er fietsten ons een paar lichtelijk aangeschoten jongens tegemoet. Die groetten met een luidruchtig "goedemorgen mevrouw". Gelukkig was Merle net aan het snuffelen en hoefde ze niet te reageren.
Gisteren reed ik door de polders. Aan de ene kant geel koren en op de andere akker het groen van uien. Een prachtig gezicht. Ik herinnerde me het "uien trekken" op 12-jarige leeftijd. Voor een gulden per dag en thuiskomen als één grote stinkende ui.
Ik kan me verbazen over mensen met een grote geheugenlade met negatief gekleurde herinneringen. Die lade wordt elk gesprek weer opengetrokken en de gebeurtenissen  opnieuw gepresenteerd. Zo kleurt iemand haar dag en ook het moment van bezoek.
Ik denk al luisterend wel eens "Heb ik drie keer gehoord" of "Zei je een jaar geleden ook al". Wetend dat er (nog?)geen mogelijkheid is een andere "bril" voor te stellen. Dan is het heerlijk om door de polders weer terug te fietsen.
Ik hoor trippelpootjes. De buurhond komt goedemorgen wensen.
 
 

vrijdag 7 juli 2017

bezoek

Regelmatig krijgen we bezoek van de buurhond. We horen getrippel en daar komt ze de keuken binnen. Kijkend of ze welkom is. Natuurlijk is het leuk. Soms zitten we 's avonds tv te kijken en dan komt die kleine nog even buurten.
Ze wordt langzamerhand vrijer in ons huis. Gisteren rook ze waarschijnlijk vanuit haar tuin de geur van kip. En ja hoor, de neus achterna. Thuis moet ze met koken in haar mand. Hier loopt ze bij het gasstel te snuffelen. Ik moet er nog iets op bedenken. Af zetten misschien.
Toen kreeg ik even iets van de straatfik,die ze was te zien. Ze rook in de hoek van Merle's etensbak en begon die lege bak toch helemaal uit te likken. Die goeiige Merle stond er gewoon bij te kijken.
Omgekeerd moet Merle bij Kyra thuis niet in de buurt van haar bak, bench of speelgoed komen. Dan gromt die kleine zachtjes. Dat wordt haar afgeleerd. Want vroeg of laat zie ik Merle nog een keer flink corrigeren.
 
 

dinsdag 4 juli 2017

schoonmaken

Na de middagthee zat ik even met de ogen dicht. Ineens hoorde ik een geluidje. Daar hipte het merelmannetje al een eind de keuken in. Ik stond voorzichtig op, om hem richting open deur te jagen. Maar nee, hij raakte in paniek en vloog naar het kruidenplankje tegen het raam. Gelukkig stonden er geen plantjes.
Het beestje was helemaal in paniek. Botste steeds tegen het raam. Merle was geschrokken van die herrie en sloop naar buiten. Gelukkig ,één angstaanjagende factor minder.
Ik probeerde een soort klein-duimpje spoor te leggen van brokjes. Maar nee, de vogel bleef tegen het raam fladderen.
Uiteindelijk besloot ik er een handdoek over te gooien. Pas na vier keer lukte dat en kon ik de merel buiten zetten.
Er waren flink wat flatsen gevallen, dus ik kon opruimen. Merle en de buurhond ontfermden zich over het brokjesspoor.Ik hoop,dat de vogel voorlopig niet meer naar binnen durft.
 

 

maandag 3 juli 2017

spijt

 
 
Vrijdagmiddag stond er op een vreemde plaats op de kade een meisjesfiets geparkeerd. Ik kreeg het gevoel, dat die fiets gestolen was, of dat er bij het zwemmen een meisje gepest was. Maar ik durfde de fiets nog niet veilig weg te zetten. Er kon ook iemand met de trein mee zijn.
Zaterdagmiddag stond de fiets er nog "Veilig wegzetten op de terugweg" nam ik me voor. Maar op weg naar huis liep ik met een aantal mensen en hun honden op. En vergat de fiets.
Daar heb ik nu spijt van. Gisterenmiddag lag het fietsje in het kanaal. Gewoon "leuk doen" en een fiets in het water gooien. Dat gebeurt wel eens meer.
Denkend aan een kind, dat haar fiets kwijt is, heb ik nog één ding geprobeerd. In een advertentie op een Zeeuwse verkoopsite bij de rubriek fietsen het verhaal gemeld. Heel misschien wordt het gelezen, door iemand die het meisje kent.

zaterdag 1 juli 2017

regen

Het was nog schemer, toen ik wakker werd. De regen tikte op het dak. Een milde bui. Goed voor alles,wat groeit.
Met regenpak aan deed ik een ronde. We kwamen helemaal niemand tegen. De hond vind regen niet erg. Mollen graven, achter vogels aan en rennen, het was gewoon het ochtendritueel.
Eenmaal thuis was het nog steeds donker. Ik deed een kaarsje aan, maakte een lekker ontbijt en zat te genieten van de stilte. Langzaam begon de keuken naar stoofvlees te ruiken. Dat riblapje had ik bewaard tot een koelere dag. Zoals vandaag.
Er staan geen speciale klusjes op het programma. Ik kijk wel, wat ik ga doen. Misschien iets nuttigs of gewoon lekker lezen.
 
 

donderdag 29 juni 2017

fruit

Wat is er heerlijk fruit in deze tijd van het jaar. Eerder deze week was ik bij de grootgrutter. Er waren kersen in de aanbieding per twee dozen. Dat durfde ik niet aan, want niet altijd zijn ze smakelijk.
Eenmaal aan het eten had ik spijt van mijn ene doos. De buurvrouw had hetzelfde gedaan. Ook niet de volle aanbieding gekocht.
 Dus stapte ik vanochtend op de fiets om naast wat andere boodschappen voor hiernaast en ons een doos kersen te kopen. De buurvrouw had gisteren goedkope bessen gescoord en die kreeg ik weer. Zo vliegen de vitamines naar binnen.
Al fietsend in een milde regenbui realiseerde ik me mijn rijkdom. Zo maar allerlei fruit kunnen kopen en daar van genieten. Ik kwam thuis met een tas vol kleurrijk lekkers. Broccoli, wortel, bleekselderij en champignons. Met de bak boodschappen die morgen komt, wordt het een hele groenten-week.
 

plaatje van internet.

 

maandag 26 juni 2017

buur-perro

De buurvrouw heeft haar hondje. Een Spaanse rescue pup van 8 mnd. Ik ging mee bij de kennismaking en later met het ophalen. Het is een slim lief teefje,dat in haar opvang gezin in Nederland al heel veel geleerd heeft.
De kennismaking tussen Merle en de perro verliep goed. Ze accepteren elkaar, al is het (nog) geen dikke vriendschap. Die kleine laat zich het kaas niet van het brood eten. Gromt zachtjes, als Merle haar botje wil afpakken.
Merle is gek van de buurvrouw en begroet haar altijd met overweldigend enthousiasme. Poten op de schouders en een lik. De perro reageerde van "he,wacht even, die vrouw is van mij". En Merle dimde haar gedrag.
Het is ontzettend leuk,de ontwikkelingen mee te maken. Loopt die kleine nu nog aan de riem aan de dijk, volgende week kunnen groot en klein samen spelen.
 
 

zondag 25 juni 2017

boeken

 
 
Weer las ik ergens over een boek en reserveerde het. "het boek van vreugde". Een verslag van de ontmoeting en dagen lange gesprekken tussen Desmond Tutu en de Dalai Lama. Een vreugde om te lezen.
Wat een wijsheid en humor ontstaat er dan bij de interactie tussen die beide oude mannen. Elk met een veelbewogen leven en door studie, meditatie en reflectie begrip van het menselijk functioneren. Ik zit met een glimlach te lezen. En leer weer veel.
Het lezen van boeken zal moeilijker worden voor me. Deze week hoorde ik van een bibliothecaresse, dat reserveren en afhalen bij het nieuwe leenpunt in het dorp niet meer kan na de zomer. Dan moet ik daarvoor naar Middelburg en Vlissingen.
Daar heb ik niet altijd de energie voor. Misschien de trein pakken? De bieb ligt vlak naast het station.In ieder geval heb ik meteen een "brand-mail"gestuurd naar het bestuur van de bibliotheken. Of men wel besefte, dat een kleine groep minder mobiele mensen uit het dorp verstoken zijn van boeken.
Deze week koop ik wel een bedank-kaart voor het personeel van de bibliotheek. Zij zijn altijd behulpzaam en vriendelijk geweest. Ik zal de gesprekjes met hen missen
 
 
 
 
 
 
 

donderdag 22 juni 2017

koelte

 
 
Zo'n uurtje geleden begon het te rommelen. De lucht werd donker. Er kwam een kleine onweersbui aan. Aan het begin van de middag was er al een exemplaar verderop gepasseerd. En voelden we hier de koele windvlagen.
Wat is dat aangenaam. Het begon te regenen en met de druppels kwam koelte. En de geur van natte aarde. Mijn man zat droog onder het afdak van zijn koffie en de temperatuur te genieten.
Ik zie ook meteen planten met slappe bladeren opfleuren. Natuurlijk zijn deze druppels er maar eentje op de gloeiende plaat van dagen lang droog en heet weer. Maar toch, het is iets. Ik hoop, dat op het vergeelde grasveld het begin van nieuwe grassprietjes gaat groeien.
Vannacht zocht ik ook de koelte. Ik kan redelijk goed slapen aan het begin van een hete nacht. Maar boven de 30 gr wordt zweterig. Ik besloot een poosje buiten te gaan zitten.
Met een kopje thee knapte ik helemaal op. Ik had geen lampen aan gedaan en zat bij het licht van de zonnepeertjes van de buren te genieten. Als er geen muggen bestonden, zou ik best buiten willen slapen.

dinsdag 20 juni 2017

verschil

Mijn schoonfamilie heeft al jaren een huisje in de Achterhoek. Nog nooit is daar bij hen of de andere mensen ingebroken . Ooit heeft er een winter een zwerver in één van de huisjes geslapen. En alle sterke drank opgemaakt. Maar verder is het daar veilig.
 
 

Wat een verschil met mijn vriendin in Suriname. Ik chatte vanochtend met haar. Ook al jaren heeft ze een zelfgebouwd huisje in de jungle. Met een lap grond, waar ze van alles verbouwt. Na haar pensionering. woonde ze voornamelijk daar. Het is haar lust en haar leven.
Tot anderhalf jaar geleden haar man een hersenbloeding kreeg en gedeeltelijk verlamd in een rolstoel kwam. Gelukkig knapte haar man een beetje op. Een aantal keren zijn ze weer naar boitie geweest.
Familie hielp het huisje aan te passen. Van haar spaargeld kocht ze zonnepanelen. Het zag er veelbelovend uit.
Tot ze vorige week na doktersbezoek in de stad terugreden. Het hele huis leeggeroofd. Zonnepanelen, vriezertje, tractor en gereedschap. Kleding en beddengoed, potten en pannen. Werkelijk niets meer over.
Ik vind het vreselijk voor haar. Alles nieuwkopen gaat niet meer. Bovendien kunnen de dieven terugkomen. Haar oppasser zat meer in de kroeg, dan dat hij op huis en terrein lette. Waarschijnlijk is dit het einde van een leven in de natuur.
Wat wonen wij dan in een relatief veilig land. Natuurlijk wordt hier ingebroken. Maar dan pakt men meestal duur spul mee. En niet echt alles.

zondag 18 juni 2017

ochtend

 
 
Soms heb ik nachten, dat ik wel goed slaap. Maar helaas rond half vijf wakker ben en blijf. Dat is te kort.Al een paar keer ging na een uurtje liggen maar met de hond fietsen. Zo ook vanochtend. Heerlijk koel, een duivenconcert ,de zon nog maar net op en spiegelglad water.
 

Ik kom langs een ruig stukje met berenklauw. Bij het zien van die grote bloemen voel ik me duimelijntje uit het sprookje. Het klopt niet gevoelsmatig, een bloem zo hoog.
Voor Merle waren er mollen, vogels en zowaar een konijntje. Zij ook haar pleziertje.
Na een warm ontbijt ga ik meestal nog terug naar bed. En door die warmte lukt het me dan wel,nog eventjes te slapen.
Nu is het 's zondags stil. De stoelen staan in de schaduw. Dit wordt vast een lome dag

donderdag 15 juni 2017

hondjes

De afgelopen dagen gebeurde er veel rond hondjes. De buurvrouw dacht al een tijdje over een hondje. Ze zag een leuke rescue  pup van 8 mnd. Gisteren ging ze kijken en ik ging mee voor een objectiever oordeel.
Wat was dat leuk, om zo'n wederzijdse klik te zien gebeuren. Het was een lief, rustig en al opgevoed teefje. Blaft niet veel, wel wat onderdanig en goed in de omgang met andere honden en katten. Aanhankelijk liet ze zich aaien door de buurvrouw. Die op haar beurt meteen weg was van het hondje. Volgende week komt ze. Ik ben benieuwd naar de vriendschap met Merle.
 
 
Vanmiddag is de smurf weer gekomen. Hij blijft een nachtje logeren. Met dit warme weer liggen beide honden loom te slapen. Ik ben benieuwd, of ik die kleine morgen mee naar de dijk krijg. Hij stribbelt zo tegen met het lopen met een ander. Vanavond doe ik maar gewoon een klein sanitair rondje met opruimzakjes. Meesleuren komt morgen wel.

dinsdag 13 juni 2017

Mounirs Marokko

Met veel plezier kijk ik naar de serie "Mounirs Marokko" Een jonge kok, geboren in Marokko, rijdt op de motor door Marokko. De route, die hij als kind in de zomervakantie aflegde bij familiebezoek. Nu stopt hij overal en praat met allerlei mensen, ook familie. Hij leert  gerechten klaarmaken op de traditionele manier. En neemt een kijkje bij kleine bedrijfjes, die levensmiddelen produceren. Heel boeiend allemaal.
De vriendelijkheid en behulpzaamheid van de mensen valt op. Ook het respect van Mounir voor oudere mensen. Wat een verschil met de zakelijker manier van omgaan met elkaar hier.
 

Iedere keer, als ik Mounir op zijn motor zie wegrijden, denk ik aan een vakantie van heel vroeger. Op twee oude Adlers reden wij met zwager en schoonzus  een eind Marokko in. Van Melilla naar Figuig. Door een uitgestorven landschap. Toeristen kwamen daar nauwelijks in die tijd.
Ook wij werden gastvrij onthaald. Mensen hielpen spontaan. In Figuig vroegen we het dorpshoofd, waar we de tent mochten opzetten. We konden gewoon in de raadzaal bivakkeren. De dochter van het dorpshoofd kwam thee en hapjes brengen. Geweldig.
Er was daar een waterreservoir,waar de jongentjes zwommen. Zij deden dat op zijn "hondjes", gewoon zichzelf geleerd om zich voort te bewegen. Toen we na zes dagen vertrokken, had bijna iedereen van mijn man en zijn broer de crawlslag geleerd. Want dat ging sneller.
Uit de documentaire blijkt, dat er in al die jaren nog veel onveranderd is gebleven
 

 

zondag 11 juni 2017

troosprijs en op bezoek

Man en Merle zijn vannacht thuisgekomen. De hond vervalt dan meteen in gewoontegedrag.. Ik met uitlaten ook. Vanochtend fietste ik langs het water. Merle moest overal ruiken, welke hond langs geweest was. Zoals ze op de boerderij naar hertensporen zocht.
 

Maar hier geen hert, als troostprijs voor een jachthond wel een konijntje. Het diertje verdween onder een afrastering en Merle kwam weer netjes terug.
Er was wel een wonderlijke verandering. Tussen onze tuin en die van Merle's favoriete buurvrouw was een klein gaatje in het gaas. Koppie van Merle er door en hapkluif er in. Helaas moest afgelopen week het oude poesje van hiernaast inslapen. De buurvrouw en ik bedachten om het gat in het gaas groter te maken. Zodat Merle er door kan wippen en op visite kan.
Het duurde even voor ze het doorhad. Maar daarna snapte ze het. En kan ze regelmatig hiernaast op bezoek. Dat vinden ze allebei leuk.

vrijdag 9 juni 2017

bibliotheek sluit

Het is nu definitief. Half juli sluit de dorpsbieb de deuren. Bezuiniging. Met mij zullen veel mensen, vooral ouderen deze voorziening missen. Niet iedereen kan telkens naar Middelburg of Vlissingen. Altijd als ik kwam lenen, zaten er wel mensen aan de leestafel. Ook die sociale activiteit verdwijnt.
Gelukkig komt er wel een uitleenpunt. Op welke wijze en waar is nog niet bekend. Ik kan mijn boeken blijven reserveren en afhalen in het dorp.
De bieb had ook een andere service. Op de balie stonden pakjes honden-opruimzakjes. Ik vind zo'n stapeltje in voorraad hebben prettiger, dan steeds een paar zakjes uit een automaat peuteren. Mocht het uitleenpunt alleen maar voor boeken zijn, dan ga ik de net nieuw gekomen dierenkliniek benaderen. Misschien wil men daar wel opruimzakjes op de balie zetten.
Ik zal de bibliotheek en de mensen daar missen. Vaak had ik leuke gesprekjes met de dames aan de balie. Want helaas was het de laatste jaren steeds rustiger geworden. Ik herinner me nog van zo'n 20 jaar terug de rij wachtenden voor het toen nog afstempelen. En de uitgebreidere openingstijden. Vroeger was elke reservering een kwartje. Dat is gelukkig nu gratis.
Doordat ook de grote bieb in Vlissingen verhuist is er een zomersluiting van bijna 2 maanden. Daar vallen voor mij niet voldoende boeken voor in voorraad te lenen. Gelukkig heb ik een overbuurvrouw  met meters detectives. Misschien mag ik van haar lenen. En anders ga ik op lees-dieet
 
 

donderdag 8 juni 2017

blog

Op een blog las ik een stuk over voeding en intelligentie. Met verwijzing naar een boek. Helaas, de bieb had de genoemde titel niet. Maar wel iets anders van dezelfde schrijfster. Zo ben ik nu verdiept in "100 eenvoudige manieren om Alzheimer te voorkomen".
De schrijfster draagt het Alzheimergen. En is op zoek gegaan naar onderzoek en publicaties op het gebied van het gezond houden van de hersenen. Samen gevoegd in een leuk en boeiend boekje.
Een aantal tips kende ik al. Die werken ook voor andere ouderdomsziekten. Zoals de bessen en de broccoli. De beweging, brede interesse en sociale contacten.
Maar er waren ook leuke tips, die ik niet kende. Oefeningen om op één been te staan. Ik probeerde meteen of ik aan de benodigde 30 seconden kwam. Dat lukte, maar met de ogen dicht bakte ik er niets van.
Altijd dacht ik dat googelen eigenlijk tijdsverspilling was. Maar nee, het is hersen-training door het snelle klikken ,de vele beslissingen en daarna vaak nieuwe informatie. Ik googel regelmatig . Zoek zelfs informatie op voor vriendinnen, die het niet leuk vinden. De bonus blijkt dus een gezondere bovenkamer.
Ook taalvaardigheid door spreken en vooral het schrijven van verhalen en samenvattingen is een goede oefening. Dus welke redenen elke blogger ook heeft, we zijn allemaal door onze blogs bezig onze hersenen in vorm te houden
 
 
 
 

dinsdag 6 juni 2017

niets veranderd

Sommige gedragingen veranderen niet met het ouder worden. Ik had een aangenaam boek en alle tijd om te lezen. Ik moest me er echt toe zetten om elk uur even iets te doen, in beweging te zijn. Zelfs een eindje lopen voelde als een onderbreking. Want ik zou dan het liefst het hele boek achter elkaar uitlezen. Verdwenen in die wereld en verbaasd opkijkend en mijn eigen woonkeuken zien.
Ik herinnerde me vakanties of weekenden met slecht weer in mijn jeugd. Met een boek trok ik me terug op mijn slaapkamertje. Zittend op bed was ik uren lang vertrokken, meelevend met de hoofdpersonen van het boek. Ik vergat soms gewoon naar beneden te gaan voor een kop thee.
Het moet echt een sterk lees-gen zijn. Dat altijd aangestaan heeft gedurende mijn leven. Ik weet nog, dat ik vroeger door de bieb kon lopen en om me heen kijken. Denkend "Dat ga ik allemaal lezen, als ik gepensioneerd ben". Allemaal is niet gelukt, maar ik heb wel een heel lange lijst met reserveringen en uitleningen in mijn file.
 
 

zondag 4 juni 2017

stil

 
 
 
 
Het is stil in huis. Het was voor mij niet te doen om 1000km in de auto te zitten. Dus is mijn man met Merle naar Frankrijk. Man een paar dagen weg ben ik wel gewend. Maar ook geen hond in huis is heel vreemd. Ik zit met een stukje kaas in mijn handen. Wil een restje soep in de hondenbak gooien. En houd steeds met mijn activiteiten rekening met de uitlaattijden. Vooral 's ochtends  geen enthousiaste hond die begroet, is vreemd. Ook moet ik bewust gaan wandelen of fietsen.
Het is jammer, dat de vakantie niet meer lukt. Ik had de mensen van de boerderij nog aan de telefoon. Hen zie ik ook niet meer en ze zijn zo aardig. We kwamen er al zo lang. het was een tweede thuis.
 Met het uitzwaaien had ik het even te kwaad. Ik weet "het is zoals het is" Ook dacht ik  aan een blog van Vlasje. Over accepteren en soms toch die gedachte "ik zou zo graag..."
Gisteren had ik  nog  een ander honden-rondje. Met de chihuahua van een mevrouw uit de straat. Ik wist van te voren, welke opmerkingen er zouden komen van andere honden-baasje 'Is tie gekrompen?' Gelukkig niet. Geef mij die ruige jachthond maar.

vrijdag 2 juni 2017

suiker

Donderdag was de documentaire "that Sugar film"op ned 3. Gisterenavond keek ik. Wat indrukwekkend. De maker eet twee maanden zoals de gemiddelde Australiër. Zogenaamd gezond voedsel, waar aan verborgen toegevoegde suikers 40 suikerklontjes per dag verborgen zit.
Het was schokkend. Ik betrapte me regelmatig op een "oh". Het hele verhaal van z.g. slecht vet, dat vervangen werd door koolhydraten ken ik. Maar die stiekeme suiker in levensmiddelen met een normaal of gezond imago is echt doortrapt.
De gevolgen voor de gezondheid van de hoofpersoon waren niet verbazend. Zijn gewicht,omvang, leverwaarden maar ook stemming en geestelijke helderheid holde achteruit. Zelf verbaasde hij zich, dat zijn nieuwe manier van eten zo vanzelfsprekend werd. Constante trek in zoetigheid en nooit echt een voldaan gevoel.
Het heeft hem flinke wilskracht gekost, om weer terug te gaan naar voeding zonder toegevoegde suikers.
Het heeft me geleerd, om nog beter op te letten bij de keuze van levensmiddelen.
 
 

dinsdag 30 mei 2017

aardige assistente

Gisterenmiddag was het spitsuur bij de apotheek. Ik besloot vanochtend om acht uur te gaan. Merle mag dan even mee. En is net zo blij, als met een grote ronde. Waar ik geen rekening mee had gehouden, was nog een flinke bolus van de hond. Ze was tenslotte vanochtend vroeg ook al uit geweest.
Bij de apotheek zei ik "Misschien een vreemde vraag, maar heeft u een plastic zakje voor me? De hond deponeerde iets bij het schooltje en ik ben mijn opruimzakje vergeten" De assistente glimlachte "Meestal geven we geen plastic zakjes meer. Maar voor deze situatie krijgt u er eentje "zei ze. Wat een aardige vrouw.
Op de terugweg kon ik gelukkig alles opruimen. Nog voor de school begon.
 
 
 

zondag 28 mei 2017

kwaaie kraaien

Terwijl Merle in het hoge gras snuffelt, duiken er ineens twee krijsende kraaien op haar af. Ze scheren maar enkele centimeters boven haar kop. Dan zie ik, wat Merle aan het doen is. In het gras zit een jonge kraai en Merle jaagt hem op met haar snuit.
Meteen roep ik haar bij me. Dat gefladder roept het jachtinstinct op en Merle zou het jong doodbijten. Het kraaitje  fladdert in paniek omhoog en vliegt aarzelend in de richting van het water."Als die maar niet verdrinkt" denk ik. Maar gelukkig het beestje haalt de overkant.
Een andere jonge kraai  was minder gelukkig. Een meneer vertelde dat zijn  honden ook aangevallen werden. Er lag een jong in het water. Hij is nog in het kanaal gestapt om de kraai te pakken, maar die was al dood.
Nu maar hopen, dat de andere jongen het gevaarlijke water overleven. Pa en ma kraai zijn nog vele meters met veel kabaal met ons meegevlogen.
 
 

zaterdag 27 mei 2017

goed verkeerd

Er is vandaag voorjaarsmarkt in het dorp. Al vroeg zaten er veel mensen op het rommelmarkt gedeelte. Ik zocht en vond een hondenkleed. Een eindelijk die bruine broek in mijn maat(dacht ik).
Over het braderie gedeelte lopend, rook ik de aardbeien. Ook daar ging een doosje van mee naar huis. Helaas was mijn favoriete boer met kaasjes er niet.
Als ik dan al die kramen met goedkope spulletjes zie, kan ik een triest gevoel hebben. Hoeveel meisjes/vrouwen zullen er niet onder beroerde omstandigheden voor een schijntje aan gewerkt hebben? Bovendien vraag ik me af, of er veel mensen zijn, die dit nodig hebben. En dacht ik aan de schamele winst van een hele dag werk voor de standhouders.
Eenmaal thuis paste ik de broek. Dat had ik verkeerd ingeschat. Hij was veel te groot. Mijn taille viel dus mee. "Die is goed voor mij" opperde mijn man. Inderdaad hij heeft er nu een broek bij.
Er is koele schaduw, smakelijke aardbeien en het vooruitzicht van een verder luie dag.
 
 

donderdag 25 mei 2017

weg dicht

Mijn man had het plan vandaag naar zijn broer te rijden en een nachtje te blijven. Maar vanochtend was er op de A58 een ongeval met nogal een ravage. De weg was uren lang dicht voor het verkeer en daarna slechts geopend op één rijbaan.
Elk nadeel heb zijn voordeel, aldus Cruijff. Gisteren had mijn man al een deel van het keuken plafond geschilderd. Nu kwam het andere deel aan de beurt. Al eerder hadden we een nieuw vloerkleed in de uitverkoop gevonden. Ook dat ligt inmiddels.
Zo liep ik de ochtend en middagronde met Merle. Maar om een heel andere reden.
Ik hoop, dat het goed gaat met die buschauffeur. Zijn ellende gaf ons een heel andere dag.
 
 
 
 

dinsdag 23 mei 2017

geluk hebben

Vanochtend was ik heel vroeg wakker. Het licht van de opkomende zon gaf me kriebels. Ik besloot al te gaan fietsen met Merle.
Nu overtreed ik verkeersregels op die rondes. Ik kan Merle niet aan de riem houden. Dus loopt ze los naast de fiets. Ook fiets ik op het voetgangersgedeelte van de straten. Zodat de hond heeft geleerd, dat de rijweg verboden is.  Op die vroege tijd zijn er toch weinig mensen op straat. 
Terwijl ik richting stationnetje fiets, zie ik daar ineens drie politiewagens staan. Met zes agenten er naast.
"Oh, als er maar niet eentje een ochtendhumeur heeft en gaat bekeuren" dacht ik. Losse hond 40 euro, fietsen op de stoep, dat weet ik niet. Gelukkig heb ik wel altijd een identificatie bij me. Dat kan je ook 50 euro kosten.
Maar de agenten stonden druk te praten. Ik verdween opgelucht richting kanaal. Weer terug bij het station waren de wetsdienaren verdwenen. Het had een duur rondje kunnen worden.Wat heb ik geluk gehad.
 

 

zondag 21 mei 2017

ik geef weg.....

 
 
Vorig weekend las ik van de bieb het boek "eten voor je leven". Het was zo helemaal in mijn straatje en met bruikbare recepten, dat ik het zelf wilde hebben. Toevallig vond ik het tweedehands. En werd het ook nog de dag daarna bezorgd.
Het boek was een samenvatting met iets extra's van twee andere boeken uit mijn kast. Die besloot ik weg te geven. Ik ben lid van de facebookgroep "ik geef weg....". Al vaker had ik daar boeken op geplaatst. Niet altijd had iemand interessse. Maar dan wil de bieb een vrijwel nieuw boek graag hebben.
Regelmatig keek ik naar mogelijke reactie's.   Die bleven lang uit. Ineens was er een liefhebber. Tot mijn stomme verbazing de buurvrouw. Als ik dat geweten had, waren de boeken meteen een deur verder verhuisd. Een volgende keer ga ik eerst haar vragen, of ze belangstelling heeft.
Dus als Merle straks geluiden in de tuin hoort en om een kluifje gaat bedelen, geef ik meteen mijn boeken.
 

 

zaterdag 20 mei 2017

bijpraten

Gisteren kwam mijn zus een dagje. Ik nam de paraplui mee naar het station, om haar droog te laten lopen.
We hadden weer veel bij te praten. Telefoneren is gewoon niet genoeg.
Er was een kippensoepje. Ik had notencrackers gebakken. De kaasboer verkoopt een geitenkaas met kruiden,die mijn zus heerlijk vindt. En ik vind het leuk om haar te verwennen.
Helaas was het deze keer geen weer om buiten te zitten. Integendeel,ik had de waakvlam van de kachel weer aangezet.
Vroeg in de avond zaten we op het station. Merle was mee,om na het vertrek van mijn zus een rondje te lopen. Er kwam een jonge vrouw aan,waar ik regelmatig mee aan de dijk loop. Merle rende op haar af met de gedachten bij een koekje.
 De jonge vrouw kijkt ons aan,we praten en lachen wat en ze zegt "Ik zie het al,jullie zijn zussen. Met dezelfde lach". Mijn zus en ik waren allebei verbaasd. Meestal ziet men dat niet. Zij lijkt meer op mijn moeder en ik op mijn vader. Dan hebben we behalve een paar karaktertrekken ook nog het lachen gemeen.
Het was een gezellige dag.




donderdag 18 mei 2017

aangenaam

Hoewel ik genoot van de zomerdagen , was het vanochtend aangenaam koel op straat. De regenbuien hadden de aarde en planten een heerlijke geur gegeven. De koelte was niet die van het begin van een warme dag. Meer een blijvertje.
Gisteren zat ik weer in mijn schaduwhoekje. Met een mooi en gewoon plezierig boek. "De eerste vrouw"van Susan Smit. Over de relatie tussen een bekende operazangeres en acteur. Gebaseerd op een waar gebeurde liefdesgeschiedenis in het begin van de vorige eeuw. Het mooie was, dat zomaar tussen zinnen zulke wijsheden staan. Om bijna overheen te lezen.
Meteen heb ik op de hoofdpersonen gegoogeld. En zag ik  foto's voor me tijdens het lezen. Ik zou zo een tijdreis willen maken naar die jaren. Als toeschouwer dan. Het leven van de rijken en daarnaast de grote armoede. De opkomst van de stomme film. Ik herinner me die nog van de dikke en de dunne.
Caruso komt in het boek voor. Mijn grootvader had een opdraaibare grammofoon met van die breekbare 78 toeren platen. Ook eentje van Caruso. Iets uit die tijd, wat ik me herinner.
 
 

dinsdag 16 mei 2017

geuren

 
 
Aan de dijk hangt de zware geur van meidoorn. Vermengd met die van een beetje fluitenkruid. Vooral met weinig wind is het net een fles parfum. Ik zat een tijdje op mijn mijmerboom te genieten. Merle scharrelde een extra maaltje konijnenkeutels bij elkaar. Wat is dit toch een mooie tijd van het jaar.
In de straat bloeit al beginnend een vlier. Ik ga straks een paar schermen plukken. In dat lokale kookboek las ik een simpel recept. Gewoon vlierbloesem in een karaf water later trekken. Dat ga ik eens proberen. De siroop maak ik niet meer, zoveel suiker moet daarbij. De bloesem smaakt ook lekker in pannenkoekjes.
Ook in de tuin groeit alles hard. De bessen zijn groen. De aardbeien gaf ik gisteren bescherming van gaas. Die gun ik niet aan de vogels. De eerste bloesem bloeit in de braam. Van de opkomende slasoorten valt al goed te eten. Het is een prachtige overdaad overal.

zaterdag 13 mei 2017

kunstroute

 
 
Er is vandaag een kunstroute in het dorp. In een paar winkels, een kerk een prachtige tuin en een ouderencentrum exposeerden een aantal mensen tegelijk. De rest was verdeeld over het dorp in eigen huis, garage of tuin.
Het is leuk om te zien, wat mensen maken. Ik probeer me dan ook het plezier, waarmee gewerkt wordt voor te stellen. Hier en daar was ook een kunstenaar aan het werk.
Lang niet alles zou ik zelf aan de wand willen hebben. Maar dat doet niet af van het leuke van het kijken. Ik merk, dat ik meteen op werken in blauwtinten afstap.
In een grote voorjaarstuin was eigenlijk de natuur mooier dan de menselijke producten. Mijn buurvrouw verzuchtte, dat ze daar wel foto's wilde maken. Waarop de eigenaresse meteen zei "Bel maar, als je komen wilt". We kochten daar nog de laatste walnoten. In de herfst was ik een paar keer langs geweest en trof niemand thuis.
We hebben lang niet alle adressen gehad. Overvallen door een kletterbui reden we naar huis. Natte kleren uit, afdrogen en een warme kop thee. Volgend jaar eens kijken bij de rest van het gezelschap.

donderdag 11 mei 2017

smullen

 
 
Figuurlijk zat ik te smullen van de recepten in het kookboek "liever lokaal". Ik rook de geuren bij het lezen van dat lekkers. De vergeten groenten kende ik al. Maar vergeten vis en onbekende stukken vlees waren nieuw voor me. Voor elke dag in het seizoen waren recepten van meestal lokale producten.
 Dan vind ik het gewoon jammer, dat ik zo'n moeilijke eter ben en veel alleen maar lezen wil. Bovendien kan ik niet meer op de fiets de regio door om allerlei boerderijen te bezoeken Maar alleen lezen en afbeeldingen kijken is ook een vorm van genieten.
Een ander toekomstig smullen stelde ik veilig vanochtend. Bij een rommelmarkt had ik tomatenplantjes gekocht. Die gingen steeds meer verpieteren. Dus fietste ik naar de markt voor exemplaren, die waarschijnlijk wel veel vruchten gaan geven. Kersvers is straks de tuin inlopen, groenvoer knippen en tomaatjes plukken. Een tuin-salade.
 
 

maandag 8 mei 2017

dag en nacht

 
 
Vannacht was een kat erbarmelijk aan het kermen. Het klonk als een kind, dat mishandeld werd. Nu had ik net (via een blog) het boek " de derde generatie"gelezen. Over de kleinkinderen van holocaust slachtoffers.
In mijn half slaap mengden zich de geluiden met de gruwelijkheden, die ik las. Het duurde even, voor ik wakker genoeg was, om me mijn fantasie te realiseren. En die te stoppen.
Dan is het heerlijk wakker worden met een blauwe lucht. En het gekwetter van jonge merels, die kattenbrokjes willen hebben. De koude buitenlucht maakte me helemaal helder op het rondje.
Straks fietsen we naar de kringloopwinkel. Afscheid nemen van mijn favoriet. Over 3 wk sluit men. Er zijn al steeds minder artikelen, want het innemen is gestopt.
 
 
 
Ook de frietboer is dicht. Helaas door ernstige ziekte. Nu waren we geen grote klant, maar zo af en toe een ijsje na een wandeling aan het kanaal, dat deed ik wel in de zomer. En een enkele keer een  frietje bij het avondeten. Er sluiten nog meer winkels. Het wordt saai in het dorp.

zaterdag 6 mei 2017

madeliefjes

 
 
In het grasveld bloeien uitbundig de madeliefjes. Bij het maaien. probeer ik ze zoveel mogelijk te ontzien.
Het doet me denken aan mijn jeugd. Vlak bij was een pleintje met grasvelden vol madeliefjes. In die tijd kon je nog ongestoord op het gras zitten als kind. Er waren niet zoveel honden.
Met een groepje meisjes zaten we soms een hele middag daar. Slingers maken van madeliefjes. In het haar en om je hals. We voelden ons een soort lenteprinses.
Ook gingen er bosjes madelieven mee naar huis. Die mijn moeder dan steeds opnieuw in een eierdopje zette. Alles verlepte snel, maar dat telde niet op die leeftijd.
Ik heb ook van de tuin-madelieven nog een keer een slinger gemaakt. Als een oude lente-koningin.
 
 

woensdag 3 mei 2017

blauwe bessen

Toen een jaar geleden een begin van glaucoom geconstateerd werd, ging ik googelen. Om naast de oogdruppels ook misschien natuurlijke oogdruk verlagers te vinden. Uit de gegevens haalde ik o.a.cbd-olie, blauwe bessen en venkel. Die laatsten vind ik lekker.
Gisteren bleek, dat de oogzenuw gelukkig niet verder beschadigd was. Maar helaas de oogdruk was niet naar beneden. Zowel de druppels, als bessen, venkelthee en cbd hadden geen invloed.
De cbd-olie helpt ook tegen de rugpijn. Bessen en venkel smaken heerlijk.Dus ik houd alles er in.Nu maar hopen, dat de nieuwe ooggel wel zijn werk gaat doen.
 
foto van internet

 

dinsdag 2 mei 2017

wat jammer

 
 
Ruim 10 jaar geleden kwam er om de hoek een mevrouw wonen, die masseerde. Ik werd een regelmatige klant. Wat een heerlijke ontspanning. En vaak ook weer een oppepper voor de gezondheid.
Helaas, die mevrouw verhuisde. Ik probeerde nog andere adresjes. Maar dat was een eind fietsen. Toen opende een andere mevrouw in het dorp een salon. Geweldig, zij had ook gouden handen. Vijf jaar lang nam ik zo af en toe een massage. Steeds meer ook uit gezondheidsoogpunt.
Toen kwam gisterenmiddag de boodschap "Ik stop er mee". Ook zij gaat verhuizen. Een hele fijne situatie voor haar. Maar mijn gevoel was "wat jammer". Nog één keer probeer ik een afspraak te maken voor de zomer.
Leven is verandering, ik weet het. Maar de laatste jaren verdwijnen nog al wat mensen uit het dorp, waar ik gezonde adviezen of behandelingen kreeg. Dus ga ik op zoek naar iemand anders ,die masseert. Het liefst dichtbij. Misschien weet ik wel een adresje.