zondag 19 november 2017

vloedgolf

Misschien heeft het met de herfst te maken. Het naar binnen keren. Ik merk, dat "het nieuws" me steeds minder boeit. Praatprogramma's met meningen van anderen kijk ik al lang niet meer.
Een kort journaal en de hoofdpunten van een nieuwssite geven me voldoende informatie, om niet helemaal wereldvreemd te worden. Maar bij een item als "busongeluk in Nigeria"of "trein ontspoort in India"is naast een kort medeleven met de slachtoffers mijn reactie "waarom moet dat in Nederland vermeld worden? "
Er zijn maar weinig sites, die positieve ontwikkelingen vermelden. Dorpen in Afrika, die dankzij zonnepanelen stroom hebben. Of mensvriendelijke fabrieken in Bangladesh. Dat zou ik graag even vaak vermeld zien als alle grote en kleine wereld-ellende.
Wat was het dan vroeger veel rustiger. Lief en leed uit de omgeving werd bekend. Maar wat er verder in de wereld gebeurde ,bereikte veel mensen niet of veel later. Ooit zag ik een programma over de uitbarsting van de Krakatau  begin vorige eeuw. Pas maanden later wist met er hier van. Zelfs de watersnoodramp hier werd pas dagen later in volle omvang zichtbaar voor de rest van Nederland.
Ik ken mensen, die helemaal geen nieuws meer kijken. Om zich te beschermen tegen de vloedgolf van bewust gekozen negativiteit. Zo ver ga ik niet. Maar ik word steeds selectiever in het opnemen van de berichten, waarmee de media iedereen overvoert.


donderdag 16 november 2017

de tijd vliegt

Wat gaat een week snel voorbij. Woensdag was mijn zus een dagje op bezoek. Elkaar echt zien en spreken is toch anders dan de wekelijkse telefoontje. De dag vloog voorbij.
Gisteren was het knipbeurt bij de kapper. Dat is fijn, bellen en meteen dezelfde ochtend een afspraak maken. Ik vind het altijd getuigen van vakmanschap, dat die kapsters nog iets van mijn dunne slappe haar kunnen maken.
Ook was het uitleenpunt van de bibliotheek geopend. In een zaaltje van een verzorgingshuis staan kasten met zo'n 1500 boeken. Dat is niet veel. Er zijn vrijwilligsters aanwezig, om te helpen de boeken te registreren via een apparaat.
Ik zal er wel eens een enkele keer lenen. Maar vaker de boeken uit Middelburg terugbrengen. Dat kan gelukkig. Helaas is reserveren en in het dorp ophalen niet mogelijk. Ik ga nog maar eens een smeek-mail naar de bieb-organisatie sturen.
Straks komt de hulp-in-nood. Zo lang ze geen ander werk heeft, wil ze helpen. Heerlijk,zo'n tornado door het huis en daarna alles blinkend schoon.
Ook heb ik een afspraak met de praktijkondersteunster. Mijn cholesterolwaarden waren een halve punt lager door de rode gistrijst. Nog steeds te hoog voor de huidige normen. Maar dat baart me geen zorgen. Ik vraag me af, wat ik bij die mevrouw moet doen. Gelukkig kan ik goed mezelf op de vlakte houden,als ze volgens mijn visie verouderde en onjuiste informatie vertelt. Maar dan moet ze niet mijn bloeddruk meten. Die verraadt dan ergernis.
En vanmiddag wacht de dijk. heerlijk weer en uitwaaien.

maandag 13 november 2017

nieuws

Een dag of tien geleden verscheen er in de media een bericht over de vele verschillende resten pesticiden op aardbeien. Daarna volgde nog een bericht over bestrijdingsmiddelen op groenten en fruit. Met name over de effecten van stapeling. Die zijn nog niet goed onderzocht. Zou men de geadviseerde hoeveelheid groenten en fruit van het voedingscentrum eten, dan at men met alle gezonde stoffen ook die resten .
Gelijk kwamen er tegen-artikelen. Met als strekking "voldoende onderzoek naar die heel kleine hoeveelheid pesticiden op groenten en fruit. Het is volkomen veilig". En "biologisch voedsel is niet gezonden dan de gewone variant".
Een beetje egocentrisch was ik blij met dat tegengas. Want zou half Nederland ineens biologisch willen gaan eten, dan waren de schappen bij supermarkt en natuurvoedingswinkel snel leeg. Er wordt voldoende geproduceerd voor de gebruikers en een gestage groei. Maar niet voor een plotselinge ommezwaai.
Ieder mens kiest zijn eigen voedsel. Soms op basis van argumenten, maar ook gedicteerd door de financi├źn. Ik ben blij, dat ik me biologische voeding kan veroorloven. Maar er zijn "magere tijden"geweest, dat ik niet alles eko kon kopen.
Er is onderzoek toegezegd naar de stapeling van resten bestrijdingsmiddelen. Ik vermoed dat de uitkomst zal zijn "de restanten zijn zo klein, het is helemaal gezond".

zondag 12 november 2017

groen gif




Al eerder had ik groene smoothies geprobeerd. Maar een koud ontbijt valt niet goed. Ik heb,zeker in de winter iets warm nodig. Eitje, restje van de vorige avond, havermout ,geroosterd brood. Nu kwam een vriendin met een site,die kant en klaar groen spul verkocht. Ze schrok van de prijs.
"Zelf maken"zei ik. Dat is wel wat werk, maar goedkoper. Al dat praten over recepten van groene smoothies en de hoeveelheid groente deed me besluiten, om ze ook weer eens te gaan drinken. Maar dan rond koffietijd.En dat doe ik sinds een paar dagen. Gewoon een waterglas vol.Vanochtend had ik nog wat restjes groenvoer uit de tuin.
"Wat is dat groene gif? "vroeg mijn man. Hij proefde en het smaakte beter, dan het er uit zag.Meedoen is te veel. Hij houdt het bij zijn groentenknabbels tijdens de lunch. Zelfs Merle vond het lekker












vrijdag 10 november 2017

genieten

Vanmiddag kwam een pakje. Ik had het boek over levensmiddelen van Juglen Zwaan besteld. Wat een heerlijke hoeveelheid weetjes. Op een prettige manier beschreven en mooi geïllustreerd. Dat wordt echt een naslagwerk voor me.
Het nieuwe papier ruikt zo lekker. Ik zat diep te ademen tijdens het lezen. Veel zaken weet ik al. Maar ik lees ook nieuwe feiten. Ik kreeg ooit van mijn man "de dikke van Dam". Daar pak ik nog steeds naar, als ik iets speciaals wil weten. Dit boek wordt ook zoiets.
Toen ik zonet mijn nieuwe bestelling bij de internetboer deed, flitste er al net gelezen weetjes door me heen bij het aanklikken van bepaalde groenten. Ik weet, dat ik moet opletten. Want door mijn enthousiasme ben ik net mevrouw Google en spui bij elke associatie mijn opgeslagen kennis.
Voorlopig ben ik het hele weekend onder de pannen. Lekker in mijn hoekje met dat hele dikke boek.






dinsdag 7 november 2017

kroketten

Het kookprogramma van Yvette van Boven met de bitterballen deed me denken aan mijn schoonmoeder. Vele jaarwisselingen maakte zij kroketten. De lekkerste, die ik ooit proefde. Meestal kregen we er een paar ongebakken mee naar huis. Al kijkend realiseerde ik me, hoeveel werk dat voor ma geweest was.
Ook bij haar proefde ik voor het eerst zelfgebakken brood. Met oud en nieuw was er een wit brood en een rozijnenbrood. Maar dan echt met veel rozijnen en sukade. Heerlijk. Ik was  meteen verkocht en wilde het ook proberen.
Ze gaf me het recept en elke vakantie bakte ik broden. Eerst nog in een klein elektrisch oventje. Later kreeg ik haar gasfornuis en ging het gemakkelijker. In de periode van de broodbakmachine had ik dagelijks zelfgebakken brood .Maar als ik tijd had, liet ik de machine alleen kneden en bakte het brood af in de oven.
De herinneringen maken, dat ik dit weekend weer eens een klein rozijnenbrood ga bakken. Ik weet al, wat mijn man gaat zeggen. "Dit smaakt als het brood van ma".

zondag 5 november 2017

mens en milieu



Op mijn manier probeerde ik altijd milieuvriendelijk te leven. Helaas komt daar de klad in. De mens gaat voor het milieu.
Het water in de regenput is van goede kwaliteit. Ik putte altijd emmers vol. Voor de tuin, het toilet,soms de wasmachine en niet te vergeten lekker drinkwater voor de hond. Helaas, dat sjouwen met volle emmers gaat niet meer. Ik heb de meesten in de schuur gezet.
Ook met was drogen ga ik soms tegen mijn principes in. Onder het afdak droogt het in de winter half.Daarna wordt opnieuw ophangen binnen te veel en stopt mijn man de was in de droger. Een enkele keer is de was bijna droog en bieden de kachels uitkomst.
Gelukkig kan ik nog wel warm water van de kachel gebruiken voor b.v de afwas. Gewoon de ketels half vullen. En ook onze consumptie behoeft niet te worden aangepast.
Waar ik wel op moet letten is het zwerfvuil. Ik probeer al jaren elke dag een stuk vuil van straat in een prullenmand te doen. Zie ik een blikje liggen, dan in mijn reflex bukken "Niet doen" zeg ik tegen mezelf. Het is al moeilijk genoeg om de bolussen van Merle op te ruimen.
Jammer, dat mijn bijdrage vermindert. De jongere generatie moet het maar overnemen.